Mucize Tatlı (Il conto delle minne)

Giuseppina Torregrosa, Doğan Kitap


Mucize Tatlı, Sicilya'nın Azize Agata'sına adanmış meşhur bir yiyecek, bembeyaz bir çift meme şeklindeki bu tatlılar 5 Şubat günü hazırlanıyor. Romanımızın kahramanı ve anlatıcısı; adını bu azizeden alan Agata; büyükannesinden bu tatlıları yapmayı öğreniyor (hep çifter çifter),  büyükannesi ailede kuşaktan kuşağa aktarılan gizli tarifi Agata'ya miras bırakıyor ve tatlıları her sene doğru düzgün yapmasını vasiyet ediyor. Çünkü bu beyaz minik şeyler, Agata'nın (ve memelerinin) koruyucusu olacaktır ömür boyu.

İşte bu tatlıdan yola çıkıp, Agata'nın nesiller boyu Sicilya'da yaşamış ailesinin demirbaşı kadınların hikayesini anlatıyor romanımız. Kocaman, bembeyaz memeli büyük-büyükanneler, tahta memeli ama muhteşem popolu yengeler, üç memeli teyzeler derken Agata'nın öyküsü ile tamamlanıyor çember.

Nesilden nesile anlatılan aile tarihiyle; bana biraz Ruhlar Evi'ni anımsattı Mucize Tatlı, o kadar epik ve büyülü değil tabii. Esprili bir anlatımı var ama zaman zaman epey hüzünlü. Çoğunlukla çok samimi ve gerçekçi buldum kitabı; özellikle Sicilya ve Sicilyalı kadınların yaşamına dair anlattıklarından zevk aldım ben. Oralara gitmek, ağır ağır keyifle makarna yiyip şarap içerken dobra kadınlardan cesur öğütler dinlemek istedim.

Bilhassa İtalyan hayatına, Akdeniz kültürüne ve Sicilya'da yaşamaya dair anlattıklarıyla oldukça keyifle okuduğum bir roman.

Monte Cristo Kontu (Le Comte de Monte-Cristo)

Alexandre Dumas, İthaki Yayınları

Aysen Altınel'in tam metin çevirisi, 1042 sayfa.

İthaki Yayınlarının eşsiz tam basım Monte Cristo çevirisini yıllardır okumak istiyordum. Sonunda bir fırsattan faydalanıp bu efsane romanı edindim. Önce babam okudu kitabı, hala anlata anlata bitiremiyor. Çünkü bu versiyon gerçekten önceden karşılaştıklarımız gibi değil. Misal benim ilk okuduğum versiyon Timaş Yayınlarının tıraşlanmış ve epey tutucu bir dille çevrilmiş olan haliydi. Bu noktada söyleyebileceğim tek şey şudur : Monte Cristo Kontu'nu okumak istiyorsanız, sadece ve sadece İthaki'nin tam metin çevirisini okuyunuz, diğerleri Monte Cristo değil çünkü.

Alexandre Dumas'nın bu klasik eseri, benim en sevdiğim roman olan Üç Silahşörler ile beraber yazarımızın en meşhur, en sevilen eserlerinin başında geliyor. Dostluk, kahramanlık, saray entrikaları gibi gibi daha aydınlık temalara sahip olan Üç Silahşörler'e nazaran; Monte Cristo Kontu çok daha karanlık ve tehlikeli bir atmosfere sahip. Çünkü insanoğlunu en çok yaralayan ihanet duygusu ve kalbi en karartan intikam ateşi bu devasa romanın ana temasını oluşturuyor. 

Genç, dürüst, aşık gemici Edmond Dantes; onu kıskanan 3 kişinin komplosuna kurban gidiyor, en mutlu gününde uğradığı ihanet onu yeryüzündeki cehenneme; İf Adasında hapse sürgün ediyor. Dantes burada delirebilir, intihar edebilir, yok olabilir.. Ama şans eseri tanıştığı hücre komşusu rahip Faria, Edmond'un hayatını değiştiriyor. Ona umut etmeyi, çalışmayı ve beklemeyi öğretiyor. Edmond'u eğitiyor ve dönüştürüyor rahip Faria.

Yıllar sonra, Paris'de bir elleri yağda, ötekisi havyarda yaşamakta olan hainlerin sosyetik hayatlarına esrarengiz ve alabildiğine zengin bir adam giriyor: Monte Cristo Kontu. Onu kimse tanımamakta, nereden gelip nereye gittiği bilinmemekte, tek bilinen sınırsız, göz kamaştıran serveti ve bu serveti ile elde ettiği büyük kudreti.

Böylece Dantes'in akıl almaz intikamı, hainleri birer birer vurmaya başlıyor. Kitabın özellikle ikinci yarısı alabildiğine heyecanlı ve bence romanı klasik mertebesine çıkartan şu : 1000 küsur sayfalık bu devasa romanın sonuna kadar merak hissimizi koruyor Dumas baba. 1000 küsur sayfanın sonuna kadar heyecan duygusu devam ediyor. Çünkü bu kitapta mesele, intikamın alınıp alınmaması değil, mesele upuzun seneler boyu Edmond Dantes'in ilmek ilmek ördüğü plan, mesele bu planın uygulanma şekli. Biz intikamını aldı mı almadı mı bunu merak etmiyoruz. Nasıl alındı bu intikam, yıllar boyu nasıl kuruldu bu plan, hangi oyunla altedildi her bir hain, bunları öğreniyoruz roman boyunca. İşte bu Alexandre Dumas'nın dehasıdır bence dostlarım. Klasik olmanın, yüzlerce yıl boyunca popüler kalmayı başarmanın sırrı budur. 

Romanımız, zaman zaman Fransız tarihine biraz fazla detaylı değiniyor. Her Dumas romanında gördüğümüz gibi, tarihi kişilikler zaman zaman hikayeye katılıyorlar. O devirlerde sosyete yaşamının nasıl ilerlediğine de tanık oluyoruz. Ana hatlarıyla tabii ki bir macera romanı; esrarlı, karanlık serüvenler, polisiye detaylar, aşk, düellolar, rengarenk karnavallar, kimliği gizli güzeller ve geçmişin günahları ile dolu bir macera hem de. 

Bütün bu etmenler, devasa kitabı bir an sıkılmadan okumamızı sağlıyor. Düşünün, öyle bir roman ki, 1000 sayfa boyunca melodrama kaçma ihtiyacı hissetmesin, ya da seks sahneleri ile doldurmaya çaışmasın sayfaları ve sonuna kadar heyecanla, merakla kendini okutsun. İşte, Monte Cristo Kontu böyle bir roman. Elbette zaman zaman, Monte Cristo'nun kudretinin biraz masalsı göründüğü noktalar olabiliyor. Fakat bunu da Alexandre Dumas'nın doğu hayranlığına, Binbir Gece Masalları etkisine bağlayabiliriz. Sonuçta kahramanlarımızın adeta insanüstü güçlere sahip olmalarını istemez miyiz?

Edmond Dantes'in kalbini karartan intikam duygusuna ve romanın bütününe yaydığı karanlık atmosfere rağmen; Alexandre Dumas eserini, hayranlık uyandıracak denli aydınlık bir şekilde tamamlıyor. İnsan bilgeliğinin şu iki sözcükte saklı olduğunu söylüyor bize büyük üstad : Beklemek ve umut etmek!

Barakuda'nın Monte Cristo yazısı da burada

Hiç Kimse Sıradan Değildir (I Am The Messenger)

Markus Zusak, Martı Kitabevi

Kitap Hırsızı isimli nefis romanıyla kalplerde taht kuran Markus Zusak, bir anda popüler olunca eski kitapları da yayınlanmaya başladı sanırım. Hiç Kimse Sıradan Değildir yazarın 2002'de yazdığı bir kitap. Kitap Hırsızı'nı ise 2005'de yazmış. Geçen sene çıkması beklenen ama sonra çıkışı bilinmeyen bir tarihe ertelenen en son romanı Bridge of Clay (Kilden Köprü?) ne zaman basılır, bize gelir mi, ne zaman gelir, bilemem.

Kısaca HKSD diyeceğim kitabımız genç Ed Kennedy'nin hikayesini anlatıyor. Delikanlının ağzından yazılmış kitapta, yazarımızın aşina olduğumuz sapsade üslubu, kısa cümleleri ile karşılaşıyoruz. Belki Kitap Hırsızı kadar şiirsel değil, yine de dokunaklı ve sevimli buldum bu bir çırpıda okuduğum romanı.

Ed Kennedy, varoş bir mahallede, leş kokulu, kahve düşkünü ihtiyar köpeği Kapıcı ile yaşıyor. (Hikayede en sevdiğim unsurlardan biri bu canım köpek). Arkadaşları pintoş Marv, tembel Ritchie ve güzel Audrey ile bankaya gittikleri sıradan bir günde, Ed, beceriksiz bir banka soyguncusunu yakalatmayı beceriyor. O günden sonra hayatı değişecektir Ed'in. Posta kutusunda bir iskambil kartı bulur: Karo Ası. Kartta 3 adres yazılıdır. Bunlar, esrarengiz biri tarafından Ed'e verilecek görevlerin ilk grubudur. Ed adreslerde kimlerin yaşadığını ve görevlerinin ne olduğunu keşfetmek zorundadır.

Kitabı sevdim, hızla okudum. Zaten gayet rahat okunan bir kitap. O "kaybetmiş" gençlerin yaşamlarında, Ed'in görevleri gerçekleştirdiği sürece başına gelenlerde dokunaklı bulduğum yerler oldu. Herşeyden öte, o mahalle, Ed'in evi, mutfağı, verandası, arkadaş grubuyla iskambil partileri hep capcanlı bir şekilde gözlerimin önünde canlandı. Yanlarına gidip muhabbetlerine katılmak, yaşlı köpeğe kahve ikram etmek istedim:) Bu yazın sevdiğim kitaplarından oldu HKSD.

Markus Zusak'ın gelecek kitabını bekliyorum.

Sevgili Düşmanım (Dear Enemy)

Jean Webster, Notos Kitap

Sevgili Düşmanım hakkında yazabilmek için öncelikle Jean Webster'in meşhur romanı Daddy Long Legs - Uzun Bacaklı Baba'dan bahsetmem gerekiyor, çünkü kitabımızın öncülü, kahramanlarımızla tanıştığımız ilk macera o.

Uzun Bacaklı Baba romanı ve bu romandan esinlenerek yapılan animesi Judy ve Uzunbacak benim için çok önemli, orta sondan beri kullandığım takma adım, sevdiklerimin beni çağırırken kullandıkları isim, blog alemlerindeki kimliğim, hepsi Uzunbacaklı Baba'dan geliyor : Judy Abbott.

Güzelim ciltli Daddy Long Legs kitabım

Daddy Long Legs yıllar önce dilimize "Örümcek Dede" ve "Leylek Dede" isimleri ile çevrilmiş.  İkisini de uzun uğraşlar sonucu ödünç bulup okumuş idim, çok uğraşmıştım çünkü o zamanlar internet yoktu, gittigidiyor'dan eski kitapları bulamıyorduk:)) Kitaplardan birinin dili çok eski idi, anlamamıştım zaten. Sonra aradan yıllar geçti ve Amazon'dan alışveriş yapabildiğimiz yıllarda Daddy Long Legs ile onun devamı olan Dear Enemy'i edinme şansım oldu. Nihayet ilk kitabın modern baskıları da yapıldı:

Uzun Bacaklı Baba, yetim Jerusha'nın hikayesidir. Yetimhanenin mütevelli heyetinden esrarlı bir adam; Jerusha'nın yazdığı makaleyi çok beğenir ve eğitim alması için kızı koleje göndermeyi üstlenir. Adam Jerusha'nın her türlü masrafını karşılayacak ancak kimliği kesinlikle gizli kalacaktır. Jerusha, kolejde hayatla tanışır, adını Judy olarak değiştirir (işte bu ben oluyorum:))) Hiç tanımadığı, sadece uzayan gölgesini görüp "Uzunbacak" adını verdiği gizemli koruyucusuna mektuplar yazarak kolej yaşamını, derslerini, karşılaştığı zorlukları, oda arkadaşları Sallie ve Julia ile maceralarını anlatır. Kitabımız zaten bu mektuplardan oluşmakta ve Judy'nin ayakları üzerinde durma, bağımsız olma mücadelesini anlatmaktadır.

Asıl konumuz olan Sevgili Düşmanım'a gelecek olursak; daha önce Türkçe'sini okumamıştım, geçmişte basılıp basılmadığını da bilemiyorum. Notos Kitap 2008'de yayınlamış Sevgili Düşmanım'ı. Ben de bir kere daha severek okudum.

Sevgili Düşmanım, Judy'nin kolejdeki oda arkadaşı, biricik dostu Sallie McBride'ın hikayesi. Sallie koleji bitirdikten sonra gezip tozup eğlenerek, güzel elbiseler giyip flörtleşerek tatlı bir hayat yaşamayı ummaktadır. Fakat beklemediği bir teklif alır ve sevdiği insanlara söz verdiği için bu görevi istemeyerek de olsa üstlenecektir: Judy'nin büyüdüğü John Grier Yetimhanesi'ni ıslah ederek oradaki 113 yetimin hayatlarını iyileştirmesi gerekmektedir. Sallie, kendine has düşünce tarzı ve yöntemleri ile yetimhaneye bomba gibi düşer. Çocukların doktoru inatçı ve de aksi doktorlar kah didişip kah arkadaşlık ederek var gücüyle çalışmaya başlar ve giderek yetimlere bağlanır. Sallie, sosyete hayatı yaşamak isteyen havai bir kızdan; amacının peşinde kararlıkla koşan, yetimleri için var gücüyle mücadele eden güçlü bir kadına dönüşür. Bu esnada olup bitenleri de Judy'e mektuplarında uzun uzun yazar; kitabımız da bu mektuplardan oluşmaktadır zaten.

Kendi adıma benim için çok çok özel ve hayatımı etkilemiş iki kitaptır, Uzun Bacaklı Baba ve Sevgili Düşmanım. İkisini de ayrı ayrı tavsiye ederim.

Ölüm Büyüsü (The Pale Horse)

Agatha Christie, Altın Kitaplar

Kendi halinde yaşayan bir kadın, tuhaf şekilde hastalanır. Öleceğini anlayıp Peder Gorman'ı başucuna çağırır ve ona bazı isimler verir. Peder Gorman evine dönerken öldürülür ancak katil isim listesini kaderin bir cilvesi yüzünden bulamamıştır. Polis isimlerin sırrını çözmeye çalışırken yolu zekice rastlantılar sonucu bu olayla kesişen kahramanımız Mark Easterbrook da kendi çapında bir dedektiflik araştırmasına başlar. Mark'ın araştırması onu civardaki Kır At isimli antik eve götürür. Evde oturan tuhaf tavırlı üç kadın cadı olduklarını ve kara büyü ile insanları öldürebileceklerini ileri sürmektedirler.

Ölüm Büyüsü, cadılar, kozmik ölüm ışınları, bilinçaltı gibi yöntemlerden bahseden farklı bir Christie romanı. Aslında kitabı içinde çok sevdiğim Mrs Ariadne Oliver var diye almıştım ama Mrs Oliver küçük bir yan karakter olarak çıkıyor karşımıza sadece. Olaylarla bir alakası yok.

Kitabın anlatımını kopuk kopuk buldum, çeviriyi hiç mi hiç beğenmedim. Ne bileyim "genç ve güzel bir bayandı" denmesi hoşuma gitmedi. Birinci ağızdan anlatılırken birden üçüncü ağıza dönen sonra yine başa geri dönen çevirmen midir yoksa Agatha teyze midir anlamadım.

Benim düşüncem bütün Agatha Teyze külliyatını okumak isteyenlerin okuması gereken bir kitap. Yoksa illa okuyunuz diyemeyeceğim.

Kadın Dedektif (The No:1 Ladies Detective Agency)

Alexander McCall Smith, Epsilon Yayınları

Mma Precious Ramotswe, babasından miras kalan sürüyü satarak kendine bir dedektiflik bürosu açar. Botsvana'nın ilk kadın özel dedektifi olmayı aklına koyan Mma Ramotswe; masa sandalye bulup bir de sekreter tutmuş, masaya daktilo bile koymuştur. Ve hayret, daha ilk günden bir müşteri gelir dedektifimizin bürosuna. Mma Ramotswe bundan böyle kırmızı çalı çayını yudumlayıp kayıp kocaları, kaçırılan çocukları bulacak; esrarlı sevgilileri açığa çıkartıp tuhaf olayları çözecektir.

Dedektif macerası gibi görünse de; bu kitabın kalbinde ve ruhunda Afrika var. Mma Ramotswe yüzde yüz, tam bir Afrikalı ve bu onun için en büyük mutluluk kaynağı. Ülkesi Botsvana'yı kanıyla canıyla sevmekte. Kitap bize aslında oralardaki hayatı, düşünce şeklini, yaşayış tarzını anlatıyor tatlı tatlı. Afrika sıcağını yüzümüzde hissederken, kadim kıtanın Mma Ramotswe'de hayat bulan bilgeliğine tanık oluyoruz. Dolayısıyla baştan sona son derece keyifli bir okuma.

Bu kitabı gerçekten çok sevdim, Afrika'da geçen hikayeleri okumak çok zevkli idi. Kitaba dair tek üzüntüm Epsilon'dan yayınlanmış olması. Epsilon, seri kitaplardan bir tane çıkartıp kalanını gözardı eden bir yayınevi benim nazarımda. Bir Numaralı Kadınlar Dedektiflik Bürosu serisi de bu şekilde tek kitapla kalacak gibi görünüyor.

Yine de okuyun, hele ki kara kıtaya merakınız var ise, kaçırmayın derim.

Feriköy Mezarlığında Randevu

Barış Uygur, İletişim Yayınları

Bir Süreyya Sami polisiyesi. Basında spor yazılarıyla tanınan Kemal Deren'in yeni evlendiği genç ve de güzeller güzeli karısı kaçırılmıştır. Karısının başına bir şey gelmesinden korkan adam, eski polis, yeni ne iş olsa yaparımcı Süreyya Sami'den yardım ister. Süreyya Sami kendine has tavrıyla kayıp kadını aramaya başlar.

Feriköy Mezarlığı'nda Randevu bana kaçınılmaz olarak Emrah Serbes'in Behzat Ç. polisiyelerini anımsatsa da, kitabı onlar kadar sevdiğimi söyleyemeyeceğim. Belki de sebebi etliye sütlüye karışmayan, pek kendi halinde kahramanımız Süleyman Sami'dir. Adam kendini o kadar salmış ki, mavi bekar donunu 3 gün kıçından çıkarmamış. Zaten bunu okuduğumda iyice soğudum kahramanımızdan:)))

Fena yazılmamış ancak ben pek anti(ka) kahramanından ötürü sevemedim bu kitabı. Yalnız olayın 2002 senesinde geçiyor olması hoşuma gitti.

Başkaldıran Kurşunkalem

Ferhan Şensoy, Ortaoyuncular Yayınları

Üstat Ferhan Şensoy'un otobiyografisinin ilk cildi, Kalemimin Sapını Gülle Donattım, 2001 yılında okuduğum ve tadı damağımda kalan bir eserdi. Taa o yıllardan beri, maceraların devamını; kendi tiyatrosunu kurmak tutkusuyla yanıp tutuşan; eşsiz yaratıcılığı beyninin ve kaleminin her zerresinden fışkıran genç Ferhan'ın tuttuğu yolda azim ve aşk dolu mücadelesinin devamını beklemekte idim.

Başkaldıran Kurşunkalem, ilk cildin bıraktığı yerden başlıyor. Kendi tiyatrosunu kurma düşüyle İstanbul'a dönen, artık otuzlarına gelen Ferhan'ın hayatındaki başka bir dönemi okuyoruz, üstadın o  kendine has dilinden. Yetmişli yılların, özel olarak İstanbul genel olarak Türkiye profilini de çiziyor Ferhan Şensoy kendi yaşamını anlatırken. Ayfer Feray ile çıktığı turneler ayrı bir lezzet, ara ara geri dönüşlerle sinema tadında anlattığı aile tarihi ayrı bir lezzet. Tiyatro oyuncularını, aktör muhabbetlerini, aşklarını ve gezilerini anlattığı kısımlar ise tadından yenmez, hele bir Özcan Özgür var ki, şahane... Ayrıca canım Haldun Taner'in sık sık karşımıza çıkması ne kadar güzeldi kitapta.

Tiyatro kurma sevdasıyla Türkiye'ye dönen Ferhan Şensoy'un, bu yolda attığı büyük bir adımla bitiyor kitap, Şahları da Vururlar oyununu kaleme alıyor ve oyunu Haldun Taner'e okuyunca, yolun açık olsun diyor bu tiyatro peygamberi genç yazarımıza.

Allahım, okumadım da yuttum adeta, tek kelimeyle şahane bir kitap.

Usta diğer ciltleri de 10 yıllık aralarla yayınlarsa ne yapacağız bilmem.

Kütüphanem

Şirket Çarşamba gününden yaz tatili için kapatılınca, evde boş geçireceğime tatilin ilk günü işe yarasın dedim ve yıllardır ellemediğim kütüphanemi boşaltıp temizledim. Gece 10'da işim bitti, çok yoruldum, parmaklarım koca kitapların arasına sıkıştı birkaç kere filan ama sonuçtan son derece memnunum. Üstelik kayboldu sandığım 3 tane cımbız buldum, iyi mi?

Hazır temizleyip düzenlemişken, sizinle de paylaşmak istedim kitaplarımı:

Kitaplığım 3 sıra raftan oluşuyor, bir duvarı kaplıyor sadece, çok az değil mi?

Sol sıradan başlayalım. En üst rafta Afa Yayınlarının Binbir Gece Masalları var, Alim Şerif Onaran tarafından da imzalanmış üstelik:)  Onların yanında kıymetli Alexandre Dumas'lar ve 3 kutu set: Anne of Green Gables seti, Yüzüklerin Efendisi seti + Hobbit ve İlahi Komedya Seti.

Bir alttaki raf komple Can yayınları, Isabel Allende, Gabriel Garcia Marquez, Vasconcelos.. Ortadaki parça pinçik roman Yüzyıllık Yalnızlık. Ailecek favorimiz olduğu belli oluyor:)))

Rafları doldurduğum objeleri de yazayım : Tahta oyuncak bebekliğimden kalma, adı Memoş:) Çinili kutu Konya'da, biblo lise yıllarından (Doksanların başı) .

Alt rafta Kermit'i Lady Charlotte bulup getirmişti bana. Porselen maske Venedik hatırası, Uğur Mumcu'nun katledildiği günlerden beri sakladığım kart. Çini güvercin biblosunu annem hediye etmişti:)


Alt raflara inelim bakalım :

Alaaddin'in oturduğu rafta İstanbul, Osmanlı tarihi, eski günler etrafında dönen kitaplar bulunuyor, misal Aydın Boysan'ın ve Jak Deleon'un İstanbul üzerine yazdığı kitaplar, Edmondo De Amicis ve Julia Pardoe'nin seyahatnameleri, Harem üzerine kitaplar, Hıfzı Topuz romanları vs vs, en eski kitaplarımdan bunlar. Gökhan Akçura'nın bayılarak okuduğum Ivır Zıvır Tarihi kitapları da bu rafta yerini buldu:)

Bir altta ise Doğan Kitap ve Yapı Kredi Yayınları romanlarını sıraladım. Yakın tarih kitaplarım da burada. Ortada ise Amazon'dan aldığım ciltli Daddy Long Legs ile Dear Enemy göze çarpıyor:)

En alttaki raflara geçelim:

Beşinci rafın sağ tarafında Orhan Pambıklar, Murathan Mungan, Elif Şafak vs var. Ortada ilkgençlik döneminden kalma Chales Bukowskiler. Çalıkuşu ile başlayan sıra karışık, Peter Pan de var, Adı Aylin de var. Burada bahsetmek istediğim, yıllar yıllar önce sahaflardan bulduğum, Erica Jong'un Fanny romanı. Kapısı önüne bırakıldığı evden kaçan, yolda cadı, fahişe, korsan ve köle olan Fanny'nin harikulade maceraları unutulmazdı gerçekten.

Rafın en solunda ise kaçınılmaz olarak Bronteler ve Austenler bulunmakta.

En altın bir üstünde yine eski kitaplar dizili, Jackie Collins var mesela:) Baba var, en güzeli de Dehşetengiz var. Nefis bir romandır bu, Üç Silahşörler'in İkinci Dünya Savaşı'na uyarlanmış bir yorumudur. Ne yazık ki devamı basılmamış.

En alt rafta ise harika şeyler var. Bunlar büyük boy, güzel kitaplar. Star Wars, Indiana Jones, Harry Potter ile ilgili ekseri. Queen kitapları da burada. Sadun Boro'nun teknesi Kısmet ile yaptığı dünya turunu anlattığı Pupa Yelken, ortaokul yıllarından kalma, pek kıymetlimdir. Bir sürü de dergi dizili, çoğu Star Wars kapaklı, bir de Prenses Diana'nın öldüğü hafta çıkan Time ve Newsweek dergilerini saklıyorum. Atlas'ın her sene yılbaşında çıkarttığı İstanbul sayılarını da mümkün olduğunca biriktiriyorum.

1900lerin başında Nil nehrinde gezen seyyahların fotoğraflarından oluşan Vintage Egypt kitabım ise bu raftaki yıldızım.

Böylece en sol sırayı bitirmiş olduk. Gelelim orta sıraya. Orta sıranın en üst rafı Altın Kitaplar'a ait. Agatha Christie, Stephen King, Dean Koonts kitapları bu rafta. Biz lisedeyken ortalığı kasıp kavuran Çatı'yı da bu kitaplar arasında görebilirsiniz:)) Bu raftakiler kütüphanemin en eskilerinden ekseriyetle. Ayrılık Şarkısı yine sahaflardan çıkma bir hazine. Rüzgar Gibi Geçti de en eski kitaplarımdan.

Bir alttaki rafı aslında komple seyahatlarden getirdiğim ıvır zıvırla doldurmuştum ama baktım kitaplar sığmıyor, sıkıştırdım biraz bunları:) Kıymetli Harry Potter serisi ile, İspanya'dan aldığım Lady Oscar mangalarımı bu rafa dizdim. Objeler ilk seyahatlerden, Japonya'dan sake bardakları, Macaristan'dan  çanak çömlek, İsveç'ten kupa vs vs.


Kütüphanenin en orta raflarında çok güzel kitaplar var. Fotoğraflarla 1900'lerden itibaren 10'ar yıllık  dünya tarihini anlatan Getty kitapları favorim. Sinema kitaplarım da burada. Kocaman Moda kitabını İspanya'daki Tekstil Müzesinden almıştım ve her sayfasında ayrı bir fotoğrafla modanın tarihini gösteren nefis bir kitap. Şu bol resimli sanat kitaplarının bir kısmı da bu rafta, zevkli kitaplar köşesi burası yani:)

Alttaki rafta canım Haldun Taner kitapları, Çetin Altan kitapları, Ferhan Şensoy, Gülriz Sururi, Engin Cezzar, Haldun Dormen hatıraları, bir kaç yerli roman bulunmakta. Çok kıymetli 1964 basımı Üç Silahşörler ciltlerim de burada.

Objelere gelecek olursam, Mevlana tabii Konya'dan, karşısına Darth Vader'ı koymak fikri çok hoşuma gitti:) Sol alttaki küçük oyuncağım pek eski, Alaaddin'in uçan halısı. Tuhaf cam şişe görünümlü şey de, domuzcuk, içinde bir sürü minik domuzcuk şeklinde silgi var, çok çok eski :)

Orta sıranın en alt raflarına bakalım şimdi de:

Üstteki rafı, Twilight ve diğer pespaye aşk romanlarına ayırdım. Eğer "Allah Allah kontesi kim sikti" temalı romanları seviyorsanız Judith McNaught bu konuda favorim:)) Lordlar, dükler, düşesler al takke ver külah, tam aradığınız kitaplar bunlar:))

Ortadaki sırada vampir temalı romanlar, seri romanlar var. Bunlar hep yeni, Star Wars kitapları da bolca mevcut. Ortada güneş gibi parlayan Shantaram ise gözbebeği bu grubun:)

En alt rafta artık yer kalmadığı için buraya doldurduğum bolca roman görebilirsiniz. Tess Gerritsen kitapları polisiye rafına sığmadı, Dantel pespaye romanlar rafına sığmadı falan filan:))

Son sıraya geldik:

Kütüphanenin sağdaki sırasının en üst rafı eski tozlu kitaplara ait:

Pardayanlar, bir sürü Muazzez Tahsin Berkand ve Kerime Nadir kitabı (Kabalcı'da 0,50 kuruşa satılıyorlardı napim?) Rüzgar Gibi Geçti'nin ilk Türkiye basımı, Üç Silahşörler'in 1970 basımı hep burada.

Alttaki sırada, sıra beyaz ciltler, İthaki'nin 5 lira mı 10 lira mı çok cüzi fiyata sattığı Jules Vernes romanları. Diğer İthakiler de burada. Sağda ise pek az olan şiir kitaplarım ile Oğlak Yayınlarından 2 güzel klasik bulunmakta. Oğlak klasiklerinin hem çevirisi hem de kapakları pek güzel oluyor, seviyorum.

Objelerden çay kutuları hediye, C3P-O niye burada kalmış anlamadım, sake şişesini ben almıştım Japonya'dan, sütlük dede yadigarı, küçük plastik kutu Göteborg hatırası.

Veee en heyecanlı raflara sıra geldi. İşte sıra sıra Ahmet Ümitler, Grangeler, Dan Brownlar:)))

Altta Glenn Meade ve Stieg Larsson ile diğer polisiyeler. Christian Jacq'ın bir ara çok popüler olan Ramses serisini de buraya sıkıştırdım. Bunları aşağı atıp Tess Gerritsenleri mi alsam araya, bakayım bir.

Bu grupta özellikle dikkat çekmek istediğim Elizabeth Peters'in Mısır Polisiyeleri. Kahramanımız Amelia Peabody, kız kurusu bir İngiliz, 1884'de babasından kalan mirasla seyahate çıkıp, Mısır'da hem piramit keşfediyor hem cinayet çözüyor. Ne yazık ki Oğlak Yayınları serinin devamını getirmedi :(

Sıra geldi son dip raflara. Üst sıra Paris'e adanmış, bol fotoğraflı gezi derlemeleri, güzel kitaplar var yine burada. Resimli kitapları çok seviyorum gerçekten. Zamanında YKY'nin 10 liraya sattığı minik boy genel kültür kitapçıkları da buraya sıkıştırdım.

Orta rafta battal boy kitapları dizdim, genellikle müzelerden aldığım resim kitapları var burada. Devasa The Thousand Buildings of Paris cildi bu rafın gözbebeği:)

En alt rafta ise, bebeklik fotoğraf albümüm, benden yaşlı Doğan Kardeş ciltleri, yıllıklar, İspanyolca sözlükler, hiç okumadığım İspanyolca romanlar dizili:)

Tek tek toz alır, sıra sıra dizerken "ne çok kitabım varmış, niye hep parasız olduğumu anladım"  demiştim kendi kendime. Şimdi bakınca tek bir kitaplık işte, o kadar da çok değilmiş aslında:)))

Unutmadan, bunlar da Euphoric'in son projesi için, masada okunmayı bekleyen kitap kulelerim, bunlara yer yok kitaplıkta, ne yapacağız bilmem:)

keyifli okumalar

xo xo,

Kaplanın Karısı (The Tiger's Wife)

Téa Obreht, Siren Yayınları

Genç doktor Natalia, savaşın parçaladığı Balkanlarda, sınırın öte tarafındaki ufak bir kasabaya çocuklar için ilaç götürmektedir. Yolda evi arar ve kötü haberi alır: Onu büyütmüş olan büyükbabası, kimselere haber vermeden evden ayrılmış; sonra ad sanı duyulmamış bir kasabada öldüğü haberi gelmiştir. Büyükbabanın bedenini yollamışlar ama kişisel eşyaları ortada yoktur. Natalia, hem savaşta yetim kalmış çocuklara aşı yapmalı, hem de adamın ölümündeki gizemi aydınlatmalıdır. Böylece genç doktorumuz, büyükbabasının anlattığı hikayeleri anımsar.

Kitaba 3 kere baştan başladım. Benim için kısa olmasına rağmen (355 sayfa) 2 haftada zor bitirdim, yer yer sıkıntıdan patladım, ama okumayı kafama koymuştum. Gencecik yazar çok başarılı, savaşın korkunçluğunu, yıkıcılığını, acımasızlığını çarpıcı şekilde anlatmış. Ama kitabın büyük kısmını bu kısımlar değil; büyükbabanın  anlattığı, Balkanlara özgü, tekinsiz, tuhaf hikayeler dolduruyor. Ve bütün bu hikayelerin, ya da büyükbabanın kaybolmasının bir sonucu yok. Daha doğrusu merak duygusu yok, hikayeleri okuyoruz ama sonunda merak ettiğimiz bir gelişme ya da ana hikaye yoktu, bence eksiklik bu idi.


Okumuş olanlar düşüncelerini paylaşırlarsa sevinirim.

Kitap Hırsızı (The Book Thief)

Markus Zusak, Encore Yayınları

Çeviri : Teri Erbeş


Küçük kitap hırsızımız : Liesel Meminger. Nazi Almanyası'nda, savaştan hemen önce evlatlık verilmiş küçük bir kız çocuğu. Münih'in Himmel mahallesindeki yeni evinde; üvey annesi sert, sevgi dolu Rosa ve kocası akordeon çalabilen boyacı Hans ile yaşamaya başlıyor Liesel. O her gece kabuslar görerek uyanırken, başında bekleyen üvey babası ona yavaş yavaş okumayı öğretiyor. Bir de Rudy var, komşu evin sarışın küçük oğlu. Liesel ile beraber Himmel mahallesinde büyürlerken, her fırsatta kızdan bir öpücük istiyor Rudy. Sonra savaş başlıyor.


Kitabımızın anlatıcısı Ölüm. İnsanlar ölünce gelip ruhlarını alan, omzuna vurup götüren şefkatli Ölüm. Çocukların ruhlarını kucağında taşırmış. Anlatıcı ölüm olunca, kitapta hep bir gerilim hissi oluyor haliyle ve sonuna kadar bıçak sırtında tutuyor bizi.


Liesel öyle kitapçıya girip hırsızlık etmiyor. Bildiğimiz anlamda bir hırsız sayılmaz. İlk çaldığı kitap, aslında bir mezarlıkta unutulmuş; Mezar Kazıcının El Kitabı. Okumayı bile bilmedği halde, kitaplara dayanamıyor Liesel. Sonunda, yeni evinde, geceler boyu kabuslar görüp uyanırken, üvey babası ona sabırla, yavaş yavaş okuma öğretirken, kelime kelime okuyor; satır satır okuyor bu kitabı. Defalarca okuyor. Okumak onun ruhunu iyileştiriyor.


Kitap sapsade, adeta şiirsel bir dile sahip. Himmel Sokağındaki hayatı, çocukların ve büyüklerin yaşam mücadelesini, savaşın etkilerini çok vurucu şekilde anlatıyor Ölüm bize. Öyle gereksiz duygusallıklar; üvey aile melodramı filan yok Kitap Hırsızı'nda. Hayatın, gerçeğin düpedüz kendisi var. Ve ışıl ışıl parlayan kitap sevgisi tabii.


Ne yazık ki artık baskısı yapılmasa da; bulması çok zor olsa da; kitapları seven herkesin Kitap Hırsızı'nı okuması gerektiğini düşünüyorum. Harikulade bir kitap. Ancak mutlaka Encore Yayınları çevirisini okumalısınız. Martı Yayınlarından çıkan yeni çeviri maalesef kitabı katletmiş.

Kar Kuyusu

Hikmet Hükümenoğlu, Everest Yayınları

Sevgili adaşım Aslısın'ın tavsiye ettiği Kar Kuyusu, yılın en güzel keşiflerinden biri oldu benim için. Kitap yeni değil, 2005'de basılmış. Yazarımız, Kar Kuyusu'ndan sonra 2007'de "Küçük Yalanlar Kitabı" ve 2010'da "47 Numaralı Kamara" isimli romanlarını yayınlamış ki, ikisini de hemencecik okunacak kitaplar listeme ekledim.

Kitabımız hafiften gerilim, birazcık romantik komedi, az buçuk cinayet romanı. Kahramanımız Nur, kocasını boşamış, işini bırakmış, gelmiş İstiklal Caddesi'nin ara sokaklarından birine takı dükkanı açmış. Bir kere kahramanımıza bayıldığımı söylemeliyim, hikaye Nur'un ağzından anlatılıyor ve okurken "aaa tıpkı ben" deyip durdum. Yazar, doğrusu pimpirikli bir kadının düşünüş şeklini mükemmel şekilde yansıtmış. Nur tıpkı çoğumuz gibi tam bir "kurkur", kafasından habire olmayan şeyler kurup dertleniyor. Başka evde, yabancı yataklarda yatmayı sevmiyor, ne bileyim, tıpkı benim gibi yağmurdan hiç hoşlanmıyor:

"Pis bir yağmur yağıyordu. Yıllar önce, hiç durmadan şiir okuduğum bir dönemde, yağmurun her çeşidini sevmenin çok romantik bir şey olduğunu düşünürdüm. Ama birkaç defa iliklerime kadar ıslandıktan ve kendimi hiç de romantik hissetmediğimi farkettikten sonra sadece tek bir cins yağmuru sevmeye karar verdim : bardaktan boşanırcasına, hatta kiremitleri kırarcasına yağan sağanak yağmur. O da, sadece evde battaniyeme sarınmış, sıcak kahvemi yudumlayarak pencereden dışarıyı seyrediyorsam hoşuma gidiyordu. Böyle günlerce yağan ve hayatımın bir parçası haline gelen pis yağmurların sevilecek hiçbir yanı yoktu. Hele akşam oluyorsa ve gideceğim yere ulaşmak için hiçbir vasıta bulamıyorsam, -ki bu havalarda vasıta bulabilen şanslı insanların sayısı bir elin parmaklarını geçmez- işte o zaman sadece yağmurdan değil, karşıma çıkan her şeyden nefret ediyordum."

Ara mahallede, pek popüler olmayan dükkanını ayakta tutmaya çalışan Nur, sokakta tuhaf insanların yaşadığını farkeder. Yavaş yavaş geçmişte yaşanan olayları öğrendikçe, tekinsiz bir maceraya, istemeden olsa karışmış bulur kendini.

Okuması pek zevkli geldi bana bu kitabın, çok severek hatta coşkuyla tavsiye ediyorum:)

Yazarın web sayfası : http://www.hikmethukumenoglu.com/

Muhteşem Gatsby (The Great Gatsby)

F.Scott Fitzgerald, Everest Yayınları

Canım Euphoric arkadaşım, blogunda çok güzel bir proje başlattı, proje için buraya tık tık

Euphoric, her ay 50 en klasikleşmiş kız romanından bir grup belirleyecek, bu gruptan istediğimizi seçip beğenip okuyarak 10 ay sonra 10 tane romanı okumuş olacağız. İlk grubumuz listedeki ilk beş kitap idi. Ben de Anne of Green Gables ile Pride and Prejudice'i okumuş olduğumdan, ve de Muhteşem Gatsby'i hep okumak istediğimden, bu kitabı seçip okudum.

Öncelikle kitabın inceliği karşısında pek şaşırdığımı söylemeliyim. Sadece 174 sayfa, hap gibi yuttum desem abartmış olmam. Kitabın çeşitli çevirileri mevcut, Can Yücel çevirisi bile var, ama Can Yücel kitabı alıp kendi üslubunda baştan yazmış gibi çevirmiştir diye onu istemedim. Kapağı da çok hoşuma gittiği için bu versiyonu seçtim. Püren Özgören çevirisi su gibi akıp gitti, memnunum yaptığım seçimden.

Hikayemizi taşradan New York'a gelen genç Nick Carraway anlatıyor. Nick büyük şehre gelip kendine ev bulmuştur, yandaki muzzam malikanede genç, egzantrik milyoner Jay Gatsby yaşamakta; her gece akılalmaz sıradışılıkta partiler verip malikaneyi panayır yerine çevirmektedir. Koyun karşı yakasında; tam Gatsby'nin malikanesinin karşısındaki malikanede ise Nick'in zengin kuzeni Daisy ile kocası Tom yaşamaktadır. Nick, Daisy'nin arkadaşı ve Gatsby'nin sırdaşı, golf şampiyonu Bayan Baker'dan etkilenir. Tom'un metresi Martyl ile tanışır. Bu birkaç kişi ile yaşadığı kısacık sürede başlarına gelenler; Nick'i zenginlerin gamsızlığından tiksindirecektir.

Bu kısacık kitabın hikayesi son derece canlı bir dilde anlatılmış, 20'li yıllar, kadınların kıyafetleri, caz çağı ve içkinin su gibi aktığı çılgın partiler gözlerimin önünde canlandı adeta. Nihayet bu kitabı okuduğuma memnunum.

Dahası, Moulin Rouge filminin yönetmeni, muhteşem Baz Luhrmann, bu kitabı filme uyarlamış, başrollerde Leonardo DiCaprio, Carrey Mulligan ve Tobey Maguire oynuyor. Baz Luhrmann müthiş yaratıcı ve renkli hayalgücüne sahip, görselliği mükemmel bir yönetmen. O Gatsby partilerini Baz Luhrmann'ın gözünden izlemek için sabırszlanıyorum doğrusu.

Hayalperestler (Woolgathering)

Patti Smith, Domingo Yayıncılık

Patti Smith'in anı kitabı Çoluk Çocuk, geçen yılın en sevdiğim kitaplarından idi. Bu yüzden büyük hevesle Hayalperestler'i edindim, okuyalı da epey oldu. Yazısı bir türlü çıkmadı ama, sanırım hayal kırıklığı yaşadığım için.

Hayalperestler ufacıcık bir kitap, karton kapaklı, şömiz ciltli olduğu için çok da güzel görünüyor. Ama bu tam manasıyla bir hatıra kitabı değil. Patti Smith kesik kesik bir kaç çocukluk anısından bahsediyor. Ama daha çok çocukluğunuzu düşündüğünüzde hissettiğiniz şeyleri, yarım yamalak anımsadığınız duyguları, ne bileyim o uzun yaz tatilinde, öğlen sıcağında evde uzanıp gökte uçuşan bulutları izlerken duyumsadıklarınızı anlatıyor. Tarif etmesi çok zor. Arada şiirler, mısralar, siyah beyaz fotoğraflar, hüzünlü bir kaç hatıra.

Değişik bir kitap, Hayalperestler. Çoluk Çocuk ile hiç mi hiç alakası yok. Alıp denemeden önce bu beklentiden kurtulmuş olursanız belki daha iyi olur.

Bir Çift Ayakkabı

Sunay Akın, İş Bankası Kültür Yayınları

Sunay Akın benim gözümde harika hikayeler anlatan bir adam. Herhangi bir objeyi ele alıp onun etrafında dönen sayısız minik, meraklı hikayeyi, tatlı talı anlatan bir öykücü. Ama anlattıkları hep gerçek hayattan çıkma öyküler ve hikayelerin ucu dönüp dolaşıp tanıdığımız meşhur kişilere bağlanıyor. Yazarın okuduğum bir diğer kitabı Ay Hırsızı nasıl aydede etrafında dönüp duruyorsa, Bir Çift Ayakkabı da papuçlar etrafında dönüyor. Yaşar Kemal'den Vincent Van Gogh'a; Sultan Abdülaziz'den Aşık Veysel'e sayısız gerçek kahraman bu hikayelerde başroldeler. Tüm bu öyküleri ise yazarımızın müthiş İstanbul aşkı çevreliyor.

Yaşadığımız yüzyıl ve yaşadığımız dünya hakkında kısa kısa enteresan bilgilerle dolu; zevkli; gerçek hayattan bilmediğimiz detaylarla süslü bu hikayeleri okumayı seveceksiniz sanıyorum.

Arka kapaktan :

Muhtaç olmasın diye, evden kaçan karısının ayakkabısının içine para koyan terk edilmiş koca kimdir? Van Gogh'un tablosunda ters çevirdiği ayakkabının sırrı...

Abdülaziz İstanbul'u dünyaya nasıl gezdirdi? Hayat ağacı'nın boyacı sandıklarındaki sureti...
Kız Kulesi, pabuçlarını nereye düşürdü? Galata Köprüsü'nden geçen en büyük ayaklara nasıl ayakkabı bulundu? Dünya'nın giriş kapısında kimlerin ayakkabıları duruyor?

Kıvrak hareketlerle oynatıyor kalemini Sunay Akın ve izini sürdüğü hikâyelerin her bir parçasını ustalıkla yerlerine yerleştiriyor. 

Kaos (All Cry Chaos)

Leonard Rosen, Epsilon Yayınları

Kaos, Tüyap'ta Epsilon Yayınları standında bir editörle yaptığım sohbetten sonra adamın ısrarıyla aldığım, hiç listemde olmayan bir kitap idi. Sonradan keşke almasaydım dedim ama boşuna dertlenmişim. Okuması zevkli, tam bir pazar günü polisiyesi çıktı Kaos.

Kahramanımız İnterpol ajanı Fransız Henri Poincare. Torun torbaya karışmış, deneyimli ajanımız Bosna'da toplu katliam yapan katil Banovich'i yakalamış ve hücreye tıkmıştır. Yeni görevi tuhaf şekilde öldürülen bir matematikçinin davasını araştırmaktır. Vargücüyle izlerin peşine düşen ve matematik dünyasının içine dalan Poincare'nin düşünmesi gereken bir dert daha vardır. Katliamcı Banovich, dışarıda gezen kiralık katillerini Poincare'nin ailesinin peşine salmıştır.

Özellikle mutlaka okuyun demem Kaos için, ama polisiye severler için gayet iyi bir seçim. Daha önce hiç interpol ajanı macerası okumadığımdan, o yönden de hoşuma gittiğini söyleyebilirim. Matematikçiler ise daha da çok sevecektir Kaos'u.

Sisle Gelen Yolcu (Le Passager)

Jean Christophe Grange, Doğan Kitap

Grange'nin yeni kitabı oldukça kalın, yazıları da minik. Okumak bütün bir Cumartesimi aldı haliyle. Bordeaux, Marsilya, Nice ve Paris şehirlerinde geçen heyecan dolu takip öyküsü, sonuna kadar devam eden gerilimli merak duygusu kitabı zevkle okutuyor tabii. Sadece atmosfer beni biraz boğdu, en karanlık, kısa kış günlerinde, melankolik Fransız kentlerinde, bir kaç haftalık bir zaman diliminde geçiyor romanımız. Grange atmosferi gayet güzel oluşturduğu için o karanlık kış havasını yaşadım adeta, pırıl pırıl yaz gününde içime sıkıntı bastı havadan, belki de kitabı kışın okumak daha iyi olacaktı

Kitapta gelişmeler diğer Grange romanlarındaki gibi şaşırtarak ilerliyor, o yüzden fazla bahsetmemeyi doğru buluyorum. Kısaca 2 harika ana kahramanımız var, gencecik kadın baş komiser Anais ve zeki psikiyatrist Mathias. Olaylar Bordeaux'da işlenen akıl almaz, mitolojik esintili bir cinayetle başlıyor. Ve katilin peşinde Fransa kentlerinde soluk soluğa kaçıp kovalamaca başlıyor. Kitabın büyük kısmını kapsayan ve çok zevkli okunan kaçış macerası aklıma The Fugitive Doktor Kimble'ı getirdi biraz. 


Bu romandaki cinayetler mitolojiden etkilenmiş sahneler şeklinde işlenmiş. Bu yüzden konu içinde Yunan mitolojisinden bol bol bahsedilmiş. Benim gibi bu konuyu sevenlere kitabı daha bir lezzetle okutuyor bu detaylar.

Kitabın finali ise azıcık oldu bittiye gelmiş gibi hissettim. O kadar uzun ve detaylı macera pıt diye bitiverdi. Her halükarda açıkta kalan hikaye yok, her şey bir güzel toparlanıp açıklanıyor.

Sisle Gelen Yolcu, Grange'den hayal kırıklığına uğratmayan çok sağlam, ağır bir kitap. Kurgusu mükemmel. Çevirisi mükemmel. Atmosferi karamsar, belki parlak yaz güneşinde değil ama Ekim-Kasım aylarında okumak daha rahat olabilir.

Şah Mat (Scacco Alla Regina)

Mario Mazzanti, Sonsuz Kitap

Kahramanımız Clasp, suç psikiyatrisi uzmanıdır. Çapraşık davalarda, olay yerini inceleyerek katilin ve kurbanın psikolojik kimliklerini çıkartarak polise yardımcı olmaktadır. Şehirde genç ve yalnız yaşayan bir kadın hunharca katledilince Clasp polisle beraber olay üzerinde çalışmaya başlar. En olası katil adayı, maktulün sevgilisi gibi görünmektedir ama adam o gece elektrikler kesilince asansörde kapalı kalmıştır.  Çok geçmeden aynı vahşi yöntemle bir kız daha öldürülür. Korkunç bir seri katil şehirde kol gezmektedir. Katil, güzel haber programcısı Greta ile iletişim kurup Greta ve Clasp'i korkunç bir satranç oyununun içine çeker, Şah mat olduğunda biri daha ölecektir.

Şah Mat pek hevesle okumaya başladığım bir kitaptı, belki de beklentim çok olduğu için fazla beğenmedim kitabı. Dili, anlatımı akıcı evet; polislerin olayı çözmeye çalışmaları; cinayetler karşısında ağzının suyu akan medyanın işleyişi, bütün bunlar gayet gerçekçi anlatılmış. Yine de ben heyecanlanamadım kitapta, bir unsur eksikti ama ne olduğunu bilemedim. Belki hiç bir karakterle kendimi özdeşleştiremediğim için, salt televizyonda bir program izler gibi okuduğum için kitabı ısınamamışımdır. Kitapta benim için heyecan duygusu eksikti. Pek sevdiğimi söyleyemeyeceğim. 

Siz sevdiniz mi Şah Mat'ı?

Gece Sirki (The Night Circus)

Erin Morgenstern, Pegasus Yayınları

Gece Sirki, en basit yoldan 2 büyücünün, Celia ve Marco'nun hikayesi. İkisi de kendilerini bir oyuna kısılmış buluyorlar. Birbirlerini hiç tanımadan sonsuz bir mücadele içine girecekler ve bütün hünerlerini sergilemek zorundalar. Oyun alanları ise inanılmaz Gece Sirki olacak. Bu sirk diğer sirklere hiç mi hiç benzemiyor. Tek bir büyük çadırdan ibaret değil bir kere, her biri inanılmaz gösterilerle, akıl almaz büyüleyici oyunlarla dolu bir sürü çadırlardan oluşan muazzam bir topluluk. Gece ansızın beliriveriyor, bir sabah birden bire yok olup başka bir şehirde ortaya çıkıyor. Gösteriler devam ediyor ama Celia ve Marco'nun düellosu da hiç bitmiyor. Sirkin ve genç büyücülerin akıbetini öğrenmek için kitabı okumak gerek.

Gece Sirki bu sene en sevdiğim kitaplar arasında başı çekiyor şimdilik. Sayfaları içinde kayboldum, kendimi sirkte şaşkın şaşkın gezer buldum. Yazar, hayal gücünü salıp koyvermiş, bize de onun dünyasında kaybolmak düşüyor.

Sirkleri, illüzyonistleri ve sihri seven herkes mutlaka okumalı.

22 / 11 / 63 (11 / 22 / 63)

Stephen King, Altın Kitaplar

Stephen King, lise yıllarımın vazgeçilmezi idi, Agatha Christie ile beraber. En son 90'ların başında Oyun ve Ruhlar Dükkanı kitaplarını okumuştum, ikisini de çok sevdiğim halde tekrar bu yazarın bir kitabını okumam için 20 sene geçmesi gerekti.

Yazarımızın son çıkan kitabında zamanda yolculuğu konu ettiğini öğrenince hemen okumak istedim, oldukça ilgimi çeken bir mevzu zaman yolculuğu. Kitabı Remzi'de görür görmez aldım ve okudum.

22/11/63 epey kalın, 808 sayfa. Okuduğum en kalın Stephen King romanı olsa gerek. Başı ve ortalara kadar çok hevesle okudum, epeydir işten eve gelip televizyonu kapatmamı sağlayan, 22/11/63 gibi uykuya meydan okutan bir kitap okumamıştım diyebilirim. Kitabı bitirebilmek içinse Cumartesi günü öğlenden gece 2'ye kadar okumam gerekti. Çünkü gerçekten oku oku bitmiyor, ortalarını geçtikten sonra "azıcık daha kısa olsaymış iyiymiş" dedim. Ama son 200 sayfada kendimden geçtim, o kadar heyecanlandım ki, ara vere vere okudum kitabı. Sanki müthiş bir aksiyon filmi gözlerimin önünde canlanıyordu. Bir an bile sıkılmadan okudum. Kitabın geneli için de bunu söyleyebiliriz, biraz uzun tutulmuş birkaç kısım olduğunu kabul ederek.

Çok kısaca konusundan bahsedecek olursam, Jake Epping 30'larında, sıradan bir İngilizce öğretmenidir. Kasabadaki küçük burger lokantasında, Al'ın Yerinde şişkoburger yemeyi sever. Bir akşam Al onu restorana çağırdığında ise çok şaşıracaktır, daha dün gördüğü adam tanınmaz haldedir. Al, Jake'e büyük sırrını verir, restoranın kilerinde geçmişe, 1958 yılının 9 Eylül sabahına giden bir tavşan deliği vardır. Geçmişe gidip orada yıllarca kalan Al, hastadır ve Jake'den kendi yerine geçmişe gidip birkaç sene orada kalarak imkansız gibi görünen bir şey yapmasını ister: John F. Kennedy suikastını önlemesini. Jake geçmişten oldukça etkilenmiştir, uzun etekli şapkalı hanımlar, birbirine selam veren insanlar, sürekli çalan cep telefonu ya da zaman öldürten internetin olmaması onu büyülemiştir. Al'ın teklifini kabul edip tavşan deliğinden geçer ve JFK suikastini engellemek için çalışmaya başlar. Onu düşündüren tek şey ise Kelebek Etkisidir, yani yaptığı eylemlerin gelecekteki yansımaları...

Gizemli Benedict Derneği (The Mysterious Benedict Society)

Trenton Lee Stewart, Pegasus Yayınları

Yetimhanede yaşayan küçük Reynie Muldoon, gazete gördüğü tuhaf ilana başvurmaya karar verdiğinde başına geleceklerden haberszdir. İlanda  "Özel olanaklardan yararlanmak isteyen yetenekli bir çocuk musun?" diye sormakta ve çocuklar tuhaf bir sınava çağırılmaktadır. Reynie bir dizi şaşırtıcı, acayip, beklenmedik sınava girer. Sonunda sadece dört kişi bu testleri tamamlayabilecektir : Reynie, Sticky, Kate ve Constance... Bu dört çocuk tahmin edemeyecekleri tehlikelerle dolu bir maceraya atılır ve gizli ajanlar gibi çalışarak dünyayı bir felaketten kurtarmaya çabalarlar.

Bu dört çocuğun, yani Gizemli Benedict Derneği'nin macerasını okurken çok eğlendim. Hani o eskiden bayılarak okuduğumuz Enid Blyton veya Edith Nesbit romanları gibiydi, Afacan Beşler, Maceracı Dörtler tadında zevkli bir romandı. Bir serinin ilk romanı olduğu için ve Pegasus tarafından basıldığı için üzgünüm çünkü bu yayınevi serilerin devamını getirmiyor bir türlü, ilk kitabı basıp bırakıyor. Umarım bu seriyi de piç gibi bırakmazlar.

Devamı gelirse kesinlikle okuyacağım. Kafa dağıtmak için aşk-meşk dışında maceralı, aksiyonu bol, draması az, hafif bir okuma arayanlara tavsiye ederim. Sevdim.

Sultanı Öldürmek

Ahmet Ümit, Everest Yayınları

Sultanı Öldürmek, İstanbul Hatırası'ndan beri heyecanla beklediğimiz yeni Ahmet Ümit romanı. Kitabı ilk çıktığı günlerde aldım, büyük hevesle okumaya başladım.

Romanımızın anlatıcısı, yaşını başını almış bir eski İstanbul beyefendisi, tarih profesörü Müştak Serhazin. Müştak Bey iri yarı yapılı bedeninde inanılmaz saf, yumuşak bir kalbe sahip naif bir adam. Hayatının biricik aşkı, kendi gibi tarihçi sevgilisi Nüzhet onu terkedip Amerika'ya gittiğinden beri Müştak kendine gelememiş. Tam 21 sene onu terkeden bu kadını hayal etmiş, onu beklemiş. Ve nihayet karlı bir İstanbul gecesinde, 21 sene sonra Nüzhet'le karşıkarşıya geldiğinde göreceği şey kadının cesedi! Boğazına saplanmış bir mektup açacağı ile öldürülmüş Nüzhet, mektup açacağının sapında ise Fatih Sultan Mehmet'in tuğrası var.

Müştak, Nüzhet'in cesedini bulduğu esnada bir şey farkeder. Enteresan tezleriyle her zaman ilgi çekmeyi başaran Nüzhet; Fatih ve Baba Katilliği konusunu araştırmaktadır. Yoksa şehirlerin kraliçesi İstanbul'u fethederek tarihe geçen ulu hakanı baba katili olmakla mı suçlamaktadır Nüzhet? Müştak kendini tarihle ve cinayetle örülü çapraşık olaylar içinde bulur. Başkomiser Nevzat ve ekibi de cinayetin peşine düşerler.

Sultanı Öldürmek, bir Başkomiser Nevzat polisiyesi değil. Bu tamamen Müştak Serhazin'in hikayesi. Olan biteni onun içsesinden dinliyoruz. Bu sebepten olacak, romanın ilk 100 sayfasında çok sıkıldım, sayfalar geçmek bilmedi, benim için fazla psikolojik idi bu kısım. Hatta okurken "Orhan Pambık mı okuyorum, Ahmet Ümit mi okuyorum?" diye düşündüm sürekli. 150. sayfadan sonra kitap açıldı, özellikle Fatih Sultan Mehmet ekseninde dönen olaylar ve İstanbul'un fethinin anlatıldığı sayfalar müthişti, ilk 150 sayfa iki haftada, kalan 400 sayfa 1 gecede bitti. Ve finale heyecanla bağırdım. Polisiye olarak yazılmamış bu romanın fevklade polisiye bir finali vardı, bu da Ahmet Ümit'in harika kaleminin başarısıdır.

Kitabın arka planında Ahmet Ümit'in İstabul'a; bu en çok arzulanmış eşsiz kente duyduğu büyük aşkı var gücüyle hisettim. Belki de Ahmet Ümit'le paylaştığım bu ortak aşk yüzünden seviyorum bu yazarı kim bilir?

İstanbul'un fethi ve Fatih Sultan Mehmet arka planında terkedilmiş, kimsesiz bir adamın iç dünyasını anlatan psikolojik bir roman Sultanı Öldürmek. Beklenmedik finaliyle asla unutlmayacak bir roman oldu benim için. İyi ki okumuşum. Ellerine sağlık Ahmet Ümit!

Ortaçağın bu en görkemli kalesi, Osmanlılar tarafından son kez kuşatılıyordu. Ama ilk top ateşlenmeden önce Mehmed, elçilerini Konstantin'e gönderdi. Şehri teslim ederlerse kimsenin canına ve malına zarar gelmeyeceğini, imparatorun sağ ve salim olarak istediği yere gitmesine izin verileceğini, halkın ise hayatına eskisi gibi devam edebileceğini bildirdi. Ama İmparator ve Konstantinopolisliler korkak insanlar değillerdi, belki de hala Papalıktan gelecek yardıma güveniyorlardı; şehirlerini telim etmektense ölmeyi yeğleyeceklerini söylediler. Bu cevabı alan genç padişahın önünde, cenkten başka yol kalmamıştı.

Kül Olmuş Gölgeler (Burnt Shadows)

Kamila Shamsie, Bilge Kültür Sanat

Kitabımız Amerika'nın Nagazaki'ye atom bombası attığı o feci gün başlıyor. Genç Hiroko, saldırıdan sağ salim kurtulmayı becerse de hayatı tepetaklak oluyor. Aşık olduğu, evleneceği sevgilisi Konrad'ı kaybediyor saldırıda. Ama Hiroko yeni bir hayat kurabilecek kadar güçlü, hayatta kaldığı için pişmanlık duymayacak kadar cesur; Konrad'dan kalan hatıraların peşinde Hindistan'a gidiyor. Orada yeni dostluklar ve hatta beklenmedik yeni bir aşkı bulacak, yine diyar diyar göçecek. Yaşadığı acımasız saldırının izlerini ömür boyu vücudunda taşıyan bu kadın, yıllar sonra bambaşka bir şiddete de tanık olacak. 11 Eylül saldırısına.

Kitap aslında iki ailenin içiçe geçmiş hikayesi gibi. Konrad'ın üvey kızkardeşi ile onun asil İngiliz kocası bir aile; Hiroko ile yeni kocası diğer aile. Hikaye onların çocuklarına hatta torunlarına kadar uzuyor. Karşılaştıkları  her yıkımda Hiroko bir kere daha savaşın anlamsızlığını, acımasızlığını, yanlışlığını görüyor.

Bu kitap hakkında zorlukla yazdım, çünkü çok sevmedim romanı. Yarım da bırakmadım neyse, okuyup bitirdim. Kapağı çok hoşuma gitti bir de. Kitabın savaş karşıtı insancıl ruhunu takdir ettim. Yine de sıkıldım okurken. Eski tip aile sagalarından ve dramlardan hoşlananlar tercih edebilir Kül Olmuş Gölgeler'i.

Kediler İçin Adabımuaşeret (Etiquette for Cats)

Melissa Miller, Oğlak Yayınları.

Kediler İçin Adabımuaşeret, ufacıcık bir kitap. Kediler için gerekli görgü ve davranış kurallarını anlatan eğlenceli bir başvuru eseri. İçi birbirinden şirin desenlerle bezenmiş. Ayrıca kediseverlerden yapılan alıntılarla zenginleştirilmiş kitabın içeriği. Okuyup bitirmek herhalde yarım saat bile sürmez. Ne var ki, bence yayınevi bu güzelim kitaba yazık etmiş. Bu kitap, o nefis desenleri ile kuşe kağıda basılmayı, kalın ciltli parlak bir kapakla, güzel kitaplar kategorisinde yayınlamayı hakeden ufak bir hazine. Maalesef adi saman kağıt baskısı ve çirkin karton kapağı, bu önemli kedi eserine hakkını veremiyor.

Kitabın çevirmeni Tekire Tekir olarak belirtilmiş iç kapakta:) Bütün kedilerin mutlaka okumaları gereken bir eser.

Bu Alice için:))

Tatlı Rüyalar

Alper Canıgüz, İletişim Yayınları

Geçen hasta olup işe gitmediğimde Alper Canıgüz'ün en sona sakladığım, aman bitmesin diye okumalara kıyamadığım Tatlı Rüyalar'ını elime aldım. Ne kadar iyi bir karar! Okuduğum en eğlenceli, en yaratıcı, en deli dolu kitaplardan biriydi. Mütemadiyen sesli güldüm bu psiko-absürd romantik komediyi okurken:)

Sürprizli öykünün tadını kaçırmamak amacıyla, çok kısaca bahsedeyim. Bir Hector ve Hamit var. Tuhaf bir anlaşma var aralarında, bir de Nalan diye evlere şenlik, delişmen bir kız. Bir profesör ile düşlerinde diğer kişiliğini yaşadığını iddia eden meraklı Bay Şevket Hakan Tunçel var. Artık bunlar ne menem maceralar yaşıyorlar, birbirleri ile ne alakaları, ne alıp veremedikleri var okuyup keşfetmesi size kalıyor. Eğlence garanti, benden söylemesi:)

Okuyun, okuyun, okuyun!


Yirmi beş yıllık öğretim üyesi Profesör Olcayto Fişek sınıfa girdiğinde, mesleğe ilk başladığı günkü inançlarının hiç değişmediğini farketti.: Öğrencilerin hepsi gerizekalıydı. Örneğin şu en ön sırada oturan kıvırcık uzun saçlı, suratındaki o her daim menun ifadeyle angutluğunu taçlandıran çam yarmasına kim klinik psikoloji master öğrencisi diyebilirdi ki? Ya da en arkada walkman dinleyerek uyuklamakta olan sıska, sivilceli, sözüm ona çiçek çocuğa. Çiçekten çok sıçılmış bol soğanlı kapuskaya benziyor, diye düşündü Profesör Fişek.

"Hector anan, gangster baban!"

Travma (The Lock Artist)

Steve Hamilton, Koridor Yayıncılık

Travma'yı okumaya pazar akşamı başladım ve bitirene kadar elimden bırakamadım. Son zamanlarda okuduğum en sürükleyici ve zevkli macera romanıydı diyebilirim.

Travma, baş kahramanımız Michael'ın ağzından anlatılıyor. Daha doğrusu biz Michael'ın yazdığı anılarını okuyoruz, Mike'ın anıları paylaşabilmesinin yegane yolu yazmak, çünkü 8 yaşından beri konuşmuyor. Mike 8 yaşındayken evde korkunç birşey olmuş ve o andan itibaren çocukcağız ağzından tek kelime çıkartmamış. Aslında bu durumu ona iş hayatında büyük avantaj sağlıyor. Çünkü Mike bir kutu adam, bir kilit ustası, her tür kilidi, kasayı, kapıyı büyük bir beceriyle açabilen enteresan bir yetenek. Üstelik çok güzel resimler çizebiliyor.

Mike, bize yazdığı öyküsünde, hikayesini 2 koldan anlatıyor. Bir yandan çocukluğu ve sessiz bir ergen olarak geçirdiği lise yılları, beri yandan 1999-2000'de yaşadığı maceraları anlatıyor. Tabii, geçmişin öyküsü bir noktada gelip o maceralarla birleşecek. Mike kilit açmayı nasıl öğrenmiş, bu işlere nasıl bulaşmış, esrarlı Bay Hayalet, güzel Amelia kimdir? Ve tabii Mike'ın yıllardır tek bir ses bile çıkartmamasına sebep olan o korkunç gecede neler olmuştur, Mike'ın travması nedir? Su gibi akan kitabı yutarcasına okuyarak bunları öğrenmeye çalışıyoruz. Bu esnada, Mike ile tehlikeli maceralara, pis işlere, kötü adamlara bulaşıyoruz.

Kahramanımız ancak 17 yaşında bir genç. O gençliğin naifliği, pırıl pırıl parlayan ruhu kitapta çok güzel yansıtılmış. Herşeyden öte güçlü bir umut var bu kitapta. Mike'ın hiç kaybetmediği ümidi var. Çok sevdim.

Erken Kaybedenler

Emrah Serbes, İletişim Yayınları

Erken Kaybedenler, Behzat Ç. polisiyeleri ile tanıdığımız Emrah Serbes'in öykü kitabı. İçinde tam sekiz tane insanın içine işleyen öykü var bu ince, narin kitabın. Öykülerin kahramanları da narin erkek çocukları ama sert görünmeye çalışıyorlar. Hem alabildiğine gerçekçi ve kederli, hem de müthiş bir mizahı barındırıyor bu hikayeler. İpincecik bir kitap olmasına rağmen öyle bir oturuşta okuyup bitiremedim, her hikayeden sonra mola verdim çünkü karakterler o kadar canlı ki, yazılı hikaye bitse bile onların öyküleri devam ediyor sanki. Birinden hop diye berikine geçemedim.

Oğullar ve Rencide Ruhlar'ın kahramanı Alper Kamu'yu sevdiyseniz, bu öykülerdeki erkek çocuklara da bayılacaksınız. Çok severek tavsiye olunur.

Canım Erdalım Sevgili Babacığım / İsmet İnönü - Erdal İnönü Mektuplaşmaları

Yayına hazırlayan : Can Dündar, Can Yayınları

1947 senesinde, Cumhurbaşkanı İsmet İnönü, oğlu Erdal'ı fizik üzerine yüksek lisans yapması için Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'ne yolladı. Erdal İnönü daha önce yurtdışına çıkmamıştı. Yolculuğunun ve daha sonra eğitiminin her detayını ailesine gönderdiği mektuplarda uzun uzun anlattı, babası ne kadar meşgul olursa olsun ona hep cevap yazdı, daha çok anlatmasını istedi. İşte elimizdeki kitap, baba oğulun karşılıklı mektuplaşmalarından oluşmakta.

1947'den yükseklisans ve doktoranın sonuna, 1952'ye kadar devam eden mektuplaşmalarda, sadece Erdal İnönü'nün eğitim hayatına değil; İnönü ailesinin özel yaşamlarına, bu aile üzerinden Türkiye'de o yıllarda olup biten olaylara tanıklık ediyoruz. Tasarruf amacıyla kütüphanede paltosuyla oturup mektup yazan cumhurbaşkanı İsmet İnönü, oğluna gönderilen aylık paranın kuruşu kuruşuna nasıl harcandığının hesabını istiyor, beri yandan  oğluna sadece ders çalışmamasını, gezmeyi, sinemaya ve klasik müzik konserlerine gitmeyi ihmal etmemesini tembihliyor. Oğlunun mektuplarını daha iyi anlayabilmek için fizik çalışıyor. Anne Mevhibe Hanım ise aman çocuğu üşütmesin diye evhamlanıp ona baklava, sucuk göndermeye uğraşıyor. Bütün mektupların genel havası ise karşılıklı derin bir sevgi ve bir ilim adamı yetiştirdiği için sonsuz gururlanan bir baba.

Kitabın içinde İnönülerin birbirlerine attıkları karpostallar, o tarihlerin gazete manşetleri, fotoğraflar da eklenmiş. Ben çok zevkle okudum. Açıkçası, oğlunu bilim adamı olarak yetiştirdiği için gurur duyan cumhurbaşkanına hayran olmadan edemedim. Kitabın en sonunda, Erdal İnönü'nün kesin dönüş yapacağı sırada ailesinin yolladığı mektuplara ise bayıldım. Anne Mevhibe Hanım, oğlundan bulabilirse oralarda çamaşır tutmaya yarayan plastik mandal diye birşey varmış, onlardan istiyor. Kızkardeş Özden ise, Paris'ten geçerken Miss Dior parfümü alabilir mi diye soruyor ağabeysine:)

Yakın tarih meraklılarına tavsiye olunur.

Aşk

Elif Şafak, Doğan Kitap

Konya'ya gidip Şeb-i Aruz şenliklerini izledikten sonra Elif Şafak'ın Aşk'ını okumaya karar vermiştim.Kitabın yarısını geçen ay, yarısını da bu haftasonu okuyup bitirdim.

Kitabımız Amerikalı, orta yaşlı, zengin ve ümitsiz evkadını Ella'nın hikayesi ile başlıyor. 20 yıllık evlilik, 3 çocuk ile hayatı dıştan mükemmel görünse de Ella mutsuzdur. Yaşamındaki boşluğu doldurmak için ufak bir editörlük işi alır. Mevlana ve Şems-i Tebrizi hakkında yazılmış Aşk Şeriatı isimli kitabı okuyup rapor edecektir yayınevine. Kitabı okurken fazlasıyla etkilenen Ella, bir İskoç olarak doğmuş, sonradan Sufiliği benimseyerek Müslümanlığı seçmiş olan kitabın yazarına email gönderir ve ikisi yazışmaya başlar.

Beri yandan kitabımız Mevlana ve Şems'in öyküsünü anlatır ama bunu tek düze şekilde değil, hikayeye karışmış çeşit çeşit kahramanların ağzından yapar. Olayları Şems'in, Mevlana'nın, Kerra'nın, Kimya'nın, Sultan Veled'in, Fahişe Çöl Çiçeği'nin, Sarhoş Süleyman'ın ağzından dinleriz. Şems'i sevenler kadar, ondan nefret edenlerin düşüncelerine tanık oluruz. Hikayeyi her açıdan dinlemiş oluruz.

Şems'in ve Mevlana'nın öyküsü tabii ki gerçek ve büyüleyici, kitabın bu kısımlarından oldukça zevk aldım. Gelişmelere koşut olarak Şems'in dile getirdiği Gönlü Geniş ve Ruhu Gezgin Sufi Mezheplilerin Kırk Kuralı çok hoş bir düşünce ve Sufi felsefesini güzelce özetliyorlar.

Bu güzel anlatımda maalesef bazı diyalogları çok modern buldum. Şems'in Kimya'ya "nasıl gidiyor?" diye sorması, kızın da "iyi gidiyor" diye cevap vermesi... 13. yüzyılda bu şekil bir hitap var mıdır, bilemedim.

Sonuç olarak hikayenin Ella kısmı çok ilgimi çekmese de, bu karakterin yaşadığı yolculuk, Mevlana ve Şems hikayesinin anlatılması için gerekli idi. Hiç sıkılmadan okudum kitabı ve dediğim gibi Şems ile Mevlana kısımlarını çok daha fazla beğendim. Bildiğimiz bir hikaye, farklı tiplemelerin gözünden çok hoş aktarılmıştı. Sevdim.

Şems ve Mevlana hakkında bir kitap okumak isteyenlere tavsiye olunur.

Yüzüncü Ad, Baldassare'nin Yolculuğu (Le Péeriple de Baldassare)

Amin Maalouf, Yapı Kredi Yayınları

Amin Maalouf'un Semerkant'ını, uzun yıllar kütüphanede bekletip, anca kitap sararıp solduktan sonra okumuş ve kendimden geçmiştim. Yazarın diğer kitaplarını da keşfetmek istedim ve ikinci olarak Yüzüncü Ad'ı okudum.

Yüzüncü Ad, 17. yüzyılda, Osmanlı toprağı Lübnan'da yaşayan, aslen Cenevizli bir adamın, Baldassare Embriaco'nun seyahat güncelerinden oluşuyor. Baldassare, yaşadığı Cübeyl kentinde antika kitaplar ve eşyalar satan tanınmış bir tüccar. Günün birinde mağazasına giren Moskovalı haci Evdokim, ona Yüzüncü Ad kitabından bahseder. Tanrı'nın Kuran'da zikredilen 99. isminden öte, ulu bir yüzüncü adı daha vardır. Bu adın bulunabileceği tek kaynak da, Baldassare'nin varlığına inanmadığı, batıl görüp güldüğü bu kitaptır. Hacı, Baldassare'ye  dünyanın sonunun geldiğini anlatır. Bir sene sonra 1666 yılı, canavarın yılı ve zamanın sonu olacaktır. Bunu durdurmanın tek yolu da yüzüncü adı bulmaktır.

Baldassare bir takım olaylardan  sonra yanına iki yeğeni ve uşağını da alarak, eskiden varlığına inanmadığı bu kitabın peşinde yollara düşer. Bu seyahat onu İstanbul'a, oradan İzmir'e, Sakız Adasına, Amsterdam'a, Londra'ya sürükler. Yol boyu Baldassare karşılaştığı insanları, inançları, düşünceleri defterlerine özenle not alır. Peki ama yolculuktan sonra döneceği yer neresi olacaktır?

Yüzüncü Ad, 17. yüzyılda geçen bir seyahat öyküsü, biraz insanın kendini araması, vatanına dönmesi hakkında diyebilirim. Benim açımdan bir Semerkant çıkmadı. Oldukça yavaş tempolu bir kıtap, öyle egzotik, oryantal bir anlatımı yok. Yarım bırakmadan sonuna kadar okudum. 17. yüzyılda Osmanlı topraklarında ve Avrupa'da uzun ince bir yolda yürüyen Baldassare'nin macerasında kurgu ile gerçek tarihi kişilik ve olayların harmanlanması da güzel olmuş. Yine de çok sevdiğimi söyleyemeceğim. Buna rağmen yazarın kitaplarını okumaya devam edeceğim.